Tożsamość kulturoznawstwa

WYBIERZ RODZAJ DOSTĘPU

 

Dostęp online przez myIBUK

WYBIERZ DŁUGOŚĆ DOSTĘPU

6,15

Wypożycz na 24h i opłać sms-em

15,70

cena zawiera podatek VAT

ZAPŁAĆ SMS-EM

e-ISBN: 978-83-233-8464-9


Kulturoznawstwo do niedawna było dziedziną wiedzy, co do której świat akademicki miał stosunek co najmniej ambiwalentny. Z jednej strony istniało przekonanie, że nauki humanistyczne, w tym społeczne, są w jakiś sposób wzajemnie do siebie przynależne, a więc stanowią pewien obszar wspólny. Z drugiej strony, widoczna była tendencja do dywersyfikacji – tworzenia nowych dyscyplin wiedzy, wyodrębniania ich z dziedzin macierzystych, rosnącej specjalizacji. Kulturoznawstwo uważano za pewien rodzaj wiedzy eklektycznej, do której obszaru można było włożyć niemal wszystko – od demografii i archeologii, poprzez socjologię i historię, po ekonomię i zarządzanie kulturą.


Po kryzysie lat osiemdziesiątych, którego skutkiem były opóźnienia, nieobecność i brak powszechniejszej recepcji najważniejszych problemów i tematów teorii kultury obecnych w nauce światowej, a zwłaszcza postmodernizmu i neomarksizmu, polskie kulturoznawstwo znalazło się w sytuacji dość szczególnej. Jeszcze nie zdołało w pełni wchłonąć i przyswoić światowej wiedzy końca dwudziestego wieku, a już musiało się zetknąć z nowym wyzwaniem – odwrotu od postmodernistycznej fragmentaryzacji świata i ujawnieniu się potrzeby nowej syntezy w dziedzinie humanistyki. Ponadto w roku 2005 kulturoznawstwo w Polsce przekroczyło kolejny próg instytucjonalizacji i stało się kierunkiem, w którego zakresie nadaje się stopnie naukowe (doktoraty i habilitacje). W tej nowej sytuacji pojawiła się potrzeba odpowiedzi na pytania podstawowe: czym ma być kulturoznawstwo, co łączy badaczy kultury, jak można zdefiniować tożsamość kulturoznawstwa. Odpowiedzi na te pytania poszukiwano na konferencji zorganizowanej przez Katedrę Teorii i Historii Badań Kulturoznawczych oraz w Zakład Semiotyki i Socjologii Kultury Instytutu Studiów Regionalnych Uniwersytetu Jagiellońskiego w październiku 2007 roku. Intelektualny plon tej konferencji zawarty jest w niniejszym tomie, oddanym właśnie w ręce Czytelników.


Jarosław Rokicki


Liczba stron324
WydawcaWydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
ISBN-13978-83-233-2549-9
Numer wydania1
Język publikacjipolski
Informacja o sprzedawcyRavelo Sp. z o.o.

TA KSIĄŻKA JEST W ABONAMENCIE

Już od 19,90 zł miesięcznie za 5 ebooków!

WYBIERZ SWÓJ ABONAMENT

Spis treści

  JAROSŁAW ROKICKI, Wprowadzenie    7
  Część I    13
    JERZY MIKUŁOWSKI POMORSKI, Problem paradygmatu kulturowego w badaniach społecznych    13
    JAROSŁAW ROKICKI, Kulturoznawstwo jako wiedza: przedmiot, metody, instytucje    25
    JANUSZ BARAŃSKI, Kulturoznawstwo – nowa superdyscyplina nauk o człowieku?    35
    TADEUSZ PALECZNY, O nowy paradygmat nauk o kulturze: wokół sporów teoretyczno-metodologicznych    45
    LIDIA WIŚNIEWSKA, Mity i paradygmaty wobec zadania nowej syntezy    61
    BOGUMIŁA TRUCHLIŃSKA, Dwa przełomy – antypozytywistyczny i postmodernistyczny – i co z nich wynika dla kulturoznawstwa?    85
    ANDRZEJ PANKOWICZ, Historyk w przestrzeni badań kulturoznawczych    93
    EMIL ORZECHOWSKI, Kulturoznawstwo i zarządzanie    101
    ZBIGNIEW PASEK, Kulturoznawstwo a religioznawstwo. W poszukiwaniu metody    109
    MIROSŁAW ALEKSANDER MIERNIK. Nadinterpretacje, metafory i obskurantyzm – analiza błędów najczęściej popełnianych w dziedzinie kulturoznawstwa    119
    ANDRZEJ PORĘBSKI, URSZULA SOLAK, Świadomość metodologiczna absolwentów kulturoznawstwa międzynarodowego (na podstawie analiz prac dyplomowych z lat 2005–2007). Komunikat z badań    125
    ANDRZEJ RADOMSKI, Kulturoznawstwo jako postnauka    133
  Część II    147
    WACŁAW BRANICKI, Kategoria tożsamości w filozofii i kulturoznawstwie    147
    STANISŁAW TOKARSKI, Szkoła Chicago i szkoła Siantiniketan. Wschód i Zachód w poszukiwaniu kulturoznawstwa porównawczego i międzydyscyplinarnego    155
    MONIKA BANAŚ, W poszukiwaniu tożsamości skandynawskiego kulturoznawcy    163
    KRZYSZTOF WAŁCZYK, Wolfharta Pannenberga metoda „krytycznego przyswojenia” jako prolegomena badań kulturoznawczych    175
    IGNACY S. FIUT, Tożsamość poetów. Próba oglądu zjawiska od strony psychospołecznej    185
    EWA CHOMICKA, Intersubiektywna przestrzeń poznania kulturowego: o doświadczeniach i strategiach antropologii    197
    ADRIAN POWĘSKA, Źródła i perspektywy podmiotowości i tożsamości w horyzoncie kultury nowoczesnej    205
  Część III    213
    RYSZARD STEMPLOWSKI, Kulturowość w analizie polityki zagranicznej    213
    WALTER ŻELAZNY, Aksjologiczne aspekty etniczności i mniejszości    217
    KONRAD CHMIELECKI, Od cultural studies do visual culture studies.Tendencje rozwoju refleksji kulturoznawczej w odpowiedzi na zwrot obrazowy    225
    PIOTR KLETOWSKI, Film jako materiał badawczy w studiach kulturoznawczych    237
    MARIA DĄBROWSKA-PARTYKA, DOROTA GIL, MACIEJ CZERWIŃSKI, Kulturoznawstwo a filologia. Przypadek Słowian bałkańskich    245
    MAŁGORZATA GASZYŃSKA-MAGIERA, Co pili bohaterowie Gry w klasy? Przekład jako spotkanie międzykulturowe    271
    SŁAWOMIR DOROCKI, Kultura w aspekcie badań geograficznych    283
    MAŁGORZATA FUGIEL-KUŹMIŃSKA, W poszukiwaniu istoty agresji symbolicznej    289
  Noty biograficzne    315
  Summary    323

W celu zapewnienia wysokiej jakości świadczonych przez nas usług, nasz portal internetowy wykorzystuje informacje przechowywane w przeglądarce internetowej w formie tzw. „cookies”. Poruszając się po naszej stronie internetowej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas „cookies”. Informacje o przechowywaniu „cookies”, warunkach ich przechowywania i uzyskiwania dostępu do nich znajdują się w Regulaminie.

Nie pokazuj więcej tego powiadomienia