Zaburzona epoka Polska fotografia artystyczna w latach 1945-1955

Zaburzona epoka Polska fotografia artystyczna w latach 1945-1955

1 opinia

Format:

ibuk

WYBIERZ RODZAJ DOSTĘPU

 

Dostęp online przez myIBUK

WYBIERZ DŁUGOŚĆ DOSTĘPU

6,15

Wypożycz na 24h i opłać sms-em

24,50

cena zawiera podatek VAT

ZAPŁAĆ SMS-EM

TA KSIĄŻKA JEST W ABONAMENCIE

Już od 19,90 zł miesięcznie za 5 ebooków!

WYBIERZ SWÓJ ABONAMENT

Książka jest pionierską próbą analizy nierozpoznanego dotychczas epizodu w polskiej fotografii artystycznej. Tematyka monografii dotyczy najważniejszych problemów warunkujących rozwój polskiej fotografii artystycznej w latach 1945-1955. Zostały w niej omówione tak istotne, a całkowicie nieprzebadane aspekty jak: tworzenie nowego zaplecza instytucjonalnego i jego uwikłanie w centralnie planowaną politykę kulturalną; odrodzenie przedwojennych strategii artystycznych piktorializmu i awangardy oraz wskrzeszenie programu fotografii ojczystej, obejmującego dokumentację zniszczeń wojennych oraz Ziem Odzyskanych. Jednym z wiodących problemów omawianych w rozprawie jest, dotąd nierozpoznana na gruncie historii polskiej fotografii, teoria i praktyka socrealizmu. Opracowanie w zamierzeniu ma ukazywać okres ten jako „zaburzoną” epokę, rozpiętą pomiędzy socrealizmem a piętnowanymi tendencjami formalistycznymi i naturalistycznymi. Książka jest propozycją odczytania socrealizmu jako pola napięć, warunkowanego tradycją i historią polskiej fotografii, w którym powstawały dzieła zarówno odpowiadające oficjalnej tematyce jak i tej, która wymykała się ówcześnie postulowanej partyjności sztuki. Drugim wiodącym wątkiem tematycznym pracy jest rozpoznanie ówczesnego modelu życia fotograficznego, który był dyktowany ogólnopolskimi zjazdami fotografów oraz działalnością centralnie nadzorowanych organizacji fotograficznych. Książka wyjaśnia mechanizmy, które doprowadziły do restytucji powojennego życia fotograficznego, a bez poznania dynamiki przemian, które dokonały się w „pierwszej dziesięciolatce”, nie sposób w pełni zrozumieć historii tej dyscypliny w Polsce doby PRL-u. To wtedy bowiem kształtowały się nie tylko paradygmaty estetyczne, ale również instytucjonalne, które obowiązywały do przełomu politycznego w 1898 roku.


Liczba stron498
WydawcaWydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza
ISBN-13978-83-232-3030-4
Numer wydania1
Język publikacjipolski
Informacja o sprzedawcyRavelo Sp. z o.o.

Ciekawe propozycje

Spis treści

  Wstęp    9
  CZĘŚĆ PIERWSZA    19
  Rozdział I. Organizacja życia fotograficznego w latach 1944–1949    21
  1. Wprowadzenie    21
  2. Oczekiwania fotografów wobec władz, geneza postulatów    22
  3. Wydział Fotografiki w Resorcie Kultury i Sztuki Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego w Lublinie    26
  4. Odrodzenie życia fotograficznego w latach 1945–1946    28
  5. Działalność ośrodka poznańskiego w latach 1945–1949    30
    5.1. Stowarzyszenie Miłośników Fotografii w Poznaniu    30
    5.2. Referat Fotografiki poznańskiego Urzędu Wojewódzkiego    40
  6. Referat Fotografiki w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Początki planowej gospodarki fotografią i koncepcje związku twórczego fotografów    45
  7. Powstanie Polskiego Towarzystwa Fotograficznego. Początek centralizacji życia fotograficznego    49
  8. Działalność warszawskiego oddziału PTF. W stronę ideologizacji twórczości fotograficznej    56
  9. Pozostałe aspekty i problemy organizacji życia fotograficznego w drugiej połowie lat 40.    61
  10. Podsumowanie    65
  Rozdział II. Fotografia ojczysta    67
  1. Wprowadzenie    67
  2. Fotografia ojczysta w latach trzydziestych    68
  3. Dokumentacje zniszczeń wojennych    77
  4. W kręgu instytucji, główni „aktorzy” i mecenasi dokumentacji Ziem Odzyskanych    92
    4.1. Akcje dokumentalne Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego na Ziemiach Odzyskanych    93
    4.2. Wydział Turystyki Ministerstwa Komunikacji – fotograficzno-krajoznawcze objazdy po Ziemiach Odzyskanych w latach 1947–1949    95
    4.3. Znaczenie zdjęć Jana Bułhaka powstałych na zlecenie Ministerstwa Komunikacji i PTK    99
  5. W kręgu Instytutu Zachodniego    106
  6. Stowarzyszenia fotograficzne w akcji dokumentowania Ziem Odzyskanych    113
  7. Zmierzch fotografii ojczystej    118
  8. Testament Bułhaka – książka pt. Fotografia ojczysta    125
  9. Znaczenie fotografii ojczystej w drugiej połowie lat 40.    128
  10. Podsumowanie    129
  Rozdział III. Estetyczny tygiel. Wielość postaw na salonach fotografii w II połowie lat 40.    131
  1. Wprowadzenie    131
  2. Powrót piktorializmu    132
    2.1. Podstawy teoretyczne estetyki piktorialnej    132
    2.2. Styl Wańskiego    141
    2.3. Poznańskie sukcesy    145
    2.4. Ostatnie manifestacje powojennego piktorializmu    154
  3. Epizod nowoczesny 1947–1949    155
    3.1. Główne wydarzenia    155
    3.2. Zbigniew Dłubak i Fortunata Obrąpalska    156
    3.3. Wystawa Nowoczesna fotografika polska w 1948 roku    166
    3.4. Fotomontaże Aleksandra Krzywobłockiego    175
    3.5. Znaczenie wystąpienia „nowoczesnych”    178
  4. Triumfujący piktorializm na wystawie Praca robotnika i rolnika    180
  5. Podsumowanie    191
  Rozdział IV. Wykuwanie socrealizmu – wystawa Pokój zwycięża    193
  1. Wstęp    193
  2. Koncepcja wystawy Pokój zwycięża    194
  3. Nowa ikonografia – wykuwanie tematyki socrealistycznej    203
    3.1. Adaptacje    203
    3.2. Wspominając Wystawę Fotografiki Sowieckiej    211
    3.3. W stronę ikonografii produkcyjnej    216
    3.4. Potęga zestawów    219
  4. Podsumowanie    227
  CZĘŚĆ DRUGA    229
  Rozdział I. Organizacja życia fotograficznego w latach 1950–1955    231
  1. Wprowadzenie    231
  2. Podstawy reorganizacji życia fotograficznego w latach 1950–1955    232
  3. Pomiędzy Poznaniem a Warszawą. Podstawowe linie napięć    235
    3.1. Instytucjonalno-ideologiczne uwarunkowania konfliktu    235
    3.2. Krytyka „wstecznictwa” Zarządu Głównego PTF    237
    3.3. Sąd nad poznańskimi działaczami    239
    3.4. Spór o „Świat Fotografii”    243
    3.5. Walka o przewodnictwo w Zarządzie Głównym PTF    245
    3.6. Kto jest fotografikiem?    247
    3.7. Zmiany w „fotograficznych” strukturach MKiS w świetle procesów centralizacyjnych    247
  4. Kształtowanie struktur i oblicza ideowego Związku w latach 1950–1955    250
    4.1. Początki doktryny    251
    4.2. Stabilizacja doktryny    255
    4.3. Eskalacja doktryny    260
    4.4. Upadek doktryny    264
  5. Narzędzia dyscypliny ideologicznej w ZPAF    266
    5.1. Nowy statut i struktury ZPAF    266
    5.2. Komisja Artystyczna ZPAF w latach 1952–1954    268
    5.3. Zespoły Twórcze    270
  6. Polskie Towarzystwo Fotograficzne    274
    6.1. Podstawy ideowe Polskiego Towarzystwa Fotograficznego w latach 1950–1955    274
    6.2. Początki wdrażania nowego „programu” w latach 1950–1951    279
    6.3. Pomiędzy zjazdem wrocławskim a krakowskim, początki umasowienia fotografii amatorskiej    283
    6.4. Rewolucja w praktyce PTF po zjeździe krakowskim    290
    6.5. Krach systemu    296
  7. Muzeum Fotografiki – krótka historia niezrealizowanego projektu    299
  8. Podsumowanie    302
  Rozdział II. Teoria i praktyka socrealizmu w kontekście historii fotografii   304
  1. Wprowadzenie    304
  2. Prawodawcy fotograficznego socrealizmu    305
  3. Czerwiec 1952 roku – cezura Walnego Zjazdu PZF    307
  4. Socrealizm i historia fotografii    309
    4.1. Podstawy nowego sposobu interpretacji dziejów fotografii    309
    4.2. W walce o marksistowską wersję historii fotografii – tezy Tadeusza Cypriana z referatu zjazdowego w 1952 roku    314
    4.3. Tradycja odrzucona    316
    4.4. Tradycja zaanektowana    319
    4.5. Tradycja pominięta    326
    4.6. Historia fotografii historią środków produkcji    333
  5. W walce o ideowe oblicze polskiej fotografii artystycznej – tezy Zbigniewa Pękosławskiego i Adama Johanna z referatów zjazdowych w 1952 roku    336
  6. Jak zrobić zdjęcie socrealistyczne?    339
    6.1. Podstawy. Walka o fotografię socrealistyczną w ZSRR    340
    6.2. Spory o teorię obrazu socrealistycznego w Polsce w latach 1950–1952    346
  7. Wystawy – praktyczna realizacja postulatów realizmu socjalistycznego    355
    7.1. II Ogólnopolska Wystawa Fotografiki    356
    7.2. Wystawa Realizm socjalistyczny w fotografii    367
  8. Podsumowanie    377
  Rozdział III. Dyskusje w cieniu schematyzmu – upadek socrealizmu    380
  1. Wprowadzenie    380
  2. Czym jest schematyzm?    381
  3. Zagadnienie schematyzmu w świetle II Zjazdu PZPR    383
  4. Dyskusja w trakcie II Narady Twórczej członków ZPAF w dniu 16 maja 1954 roku w Warszawie    386
  5. Przeniesienie dyskusji na łamy „Fotografii”    390
  6. Fotoreportaż „artystyczny” versus fotografia prasowa    394
  7. Rok 1955    397
  8. Recepcja V Ogólnopolskiej Wystawy Fotografiki    404
  9. Alfred Ligocki i ostatnia próba restytucji realizmu socjalistycznego    410
  10. Podsumowanie    414
  Rozdział IV. Poza głównym nurtem. Środowisko poznańskie po Walnym Zjeździe PZF w czerwcu 1952 roku    419
  1. Wprowadzenie    419
  2. W poznańskiej delegaturze ZPAF    421
  3. W poznańskim oddziale PTF    432
    3.1. Sekcja Artystyczna – podstawy działania    434
    3.2. Wybrane realizacje    442
    3.3. Fotografia przyrodnicza    448
  4. Podsumowanie    454
  Zakończenie    455
  Nota redakcyjna    459
  Bibliografia    461
  Spis ilustracji    479
  Skorowidz    487
  The disturbed era. Polish art photography between 1945–1955 (Summary)    495
RozwińZwiń
W celu zapewnienia wysokiej jakości świadczonych przez nas usług, nasz portal internetowy wykorzystuje informacje przechowywane w przeglądarce internetowej w formie tzw. „cookies”. Poruszając się po naszej stronie internetowej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas „cookies”. Informacje o przechowywaniu „cookies”, warunkach ich przechowywania i uzyskiwania dostępu do nich znajdują się w Regulaminie.

Nie pokazuj więcej tego powiadomienia