Wielki przełom. Studium z estetyki Stanisława Witkiewicza

-20%

Wielki przełom. Studium z estetyki Stanisława Witkiewicza

1 opinia

Format:

pdf, ibuk

DODAJ DO ABONAMENTU

WYBIERZ RODZAJ DOSTĘPU

33,60  42,00

Format: pdf

 

Dostęp online przez myIBUK

WYBIERZ DŁUGOŚĆ DOSTĘPU

6,15

Wypożycz na 24h i opłać sms-em

33,6042,00

cena zawiera podatek VAT

ZAPŁAĆ SMS-EM

TA KSIĄŻKA JEST W ABONAMENCIE

Już od 19,90 zł miesięcznie za 5 ebooków!

WYBIERZ SWÓJ ABONAMENT

Celem książki jest rekonstrukcja dwóch, przełomowych dla polskiej myśli o sztuce, koncepcji estetycznych Stanisława Witkiewicza i uplasowanie ich w zrekonstruowanej nowożytnej historii procesu modernizacji estetyki europejskiej i polskiej. Zasadniczym przedmiotem badań są dyskursy estetyczne Witkiewicza w powiązaniu z dyskursami innych estetyków, z którymi pozostają one w jakiejś istotnej relacji: inspiracji, polemiki, podobieństwa, przeciwieństwa, implikacji.


Liczba stron442
WydawcaWydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego
ISBN-13978-83-7865-233-5
Język publikacjipolski
Informacja o sprzedawcyRavelo Sp. z o.o.

INNE EBOOKI AUTORA

Ciekawe propozycje

Spis treści

  Wprowadzenie    11
    1. Estetyka filozofów i estetyka artystów    11
    2. Interpretacja historyczna    13
    3. Dyskursywne ciągi    16
    4. Typy zdań i logika dyskursów perswazyjnych    18
    5. Norma neutralizmu aksjologicznego    23
    6. Spektrum aksjologiczne dzieła sztuki    25
    7. Dyskurs modernizacyjny    28
    8. Paradygmat    32
    9. Uściślenia semantyczne: realizm, naturalizm, weryzm, aleteizm, pulchryzm    33
    10. Krytyka czy estetyka?    39
    11. Stan badań    42
    12. Cele książki    44
    13. Uwagi o źródłach i modernizacji języka    44
  Rozdział I. Dyskurs modernizacyjny    47
    1. Dyskurs modernizacyjny w estetyce zachodnioeuropejskiej    49
      1.1. Kluczowe terminy i pojęcia    49
      1.2. Dyskurs modernizacyjny i modernizacja    51
      1.3. Początki dyskursu modernizacyjnego    54
      1.4. Pierwszy przypadek petryfikacji znaczenia słowa moderna    55
      1.5. Narodziny dyskursu modernizacyjnego w estetyce renesansowej    56
      1.6. Francis Bacon: pierwsza idea modernizacji renesansowego dyskursu modernizacyjnego    58
      1.7. Querelle des Anciens et des Modernes: konkurencyjne warianty kolejnego dyskursu modernizacyjnego    59
      1.8. Denis Diderot: kolejna modernizacja dyskursu modernizacyjnego    63
      1.9. Hegel – prekursor idei rodzenia się radykalnie nowej epoki i nowej sztuki    65
      1.10. Stendhal: kolejna modernizacja dyskursu modernizacyjnego    67
      1.11. Gautier i Baudelaire: następne modernizacje dyskursu modernizacyjnego    68
      1.12. Ruskin: modernizacja prospektywno progresywna    70
      1.13. Realisme Courbeta: kolejny projekt modernizacyjny w estetyce francuskiej    71
      1.14. Thoré Bürger: silne wsparcie dążeń modernizacyjnych    73
      1.15. Taine: modernizacja estetyki przez jej (intencjonalną) scjentyzację    74
      1.16. Zola: dwa warianty modernizacji    76
      1.17. Véron: próba rewolucji paradygmatycznej    81
      1.18. Durand, Schinkel, Loudon, Semper, Viollet le Duc: ciąg modernizacji historystycznych    85
      1.19. Loudon: pluralistyczna modernizacja progresywna    86
      1.20. Pickett: pierwszy projekt modernizacji prospektywnej w architekturze    87
      1.21. Neowernakularyzm jako efekt modernizacji retrospektywnej    88
      1.22. Wolf, Bahr, Dilthey: początek dyskursu die Moderne w estetyce niemieckiej    88
      1.23. Otto Wagner: modernizacja prospektywna    90
      1.24. Herman Muthesius: rozwinięcie estetyki Wagnera    90
      1.25. Adolf Loos: dalsza modernizacja idei moderne Architektur    97
      1.26. Marinetti i jego kontynuatorzy: kolejne modernizacje progresywne dyskursu modernizacyjnego    99
      1.27. Le Corbusier, Walter Gropius i Mies van der Rohe: dalsza modernizacja modernej estetyki architektury    102
      1.28. Le Corbusier, Hitchcock i Johnson: ostateczna petryfikacja pojęcia l’architecture moderne, modern architecture    105
      1.29. Wieloznaczność i wielotorowość modernizacji postmodernistycznej    106
      1.30. Appendix: jeszcze kilka słów kluczowych terminach    108
    2. Dyskurs modernizacyjny w estetyce polskiej    109
      2.1. Początki dyskursu modernizacyjnego w estetyce polskiej    109
      2.2. Bolesław Podczaszyński: druga idea modernizacyjna    110
      2.3. Spór polskich „nowożytników” ze „starożytnikami”    111
      2.4. Postulowanie modernizacji narodowo wernakularnej: Pol, Goszczyński, Mickiewicz, Kraszewski, Norwid    114
      2.5. Eliza Orzeszkowa: modernizacja literatury przez realizm „tendencyjny”    116
      2.6. Znaczenie Taine’a dla estetyki polskiej    117
      2.7. Piotr Chmielowski: prawda zamiast tendencji    121
      2.8. Stanisław Witkiewicz: zalążek nowej estetyki    122
      2.9. Cyprian Godebski: modernizacja naturalistyczna estetyki sztuk plastycznych    126
      2.10. Karol Matuszewski: pochwała eklektyzmu jako modernizacji tradycji    127
      2.11. Antoni Sygietyński: modernizacja naturalistyczna    129
      2.12. Stanisław Witkiewicz: przełomowa modernizacja polskiej estetyki malarstwa i architektury    139
      2.13. Album Maksa i Aleksandra Gierymskich: kompleksowy projekt modernizacji malarstwa    141
      2.14. Eliza Orzeszkowa: wprowadzenie terminu „modernizm” do dyskursu metaliterackiego    147
      2.15. Stanisław Szczepanowski i Marian Zdziechowski: krytyka nowej sztuki    148
      2.16. Artur Górski: koncept „Młodej Polski” jako efekt polemiki z krytykami nowej sztuki    149
      2.17. Stanisław Przybyszewski: program nowej sztuki jako definicja implicite terminu „modernizm”    150
      2.18. Malwina Posner Garfeinowa: fundamentalna krytyka modernizmu (młodopolskiego)    151
      2.19. Lewandowski: implementacja słowa „modernizm”    151
      2.20. Lachner: klaryfikacja znaczeń    154
      2.21 Ignacy Matuszewski: dwie estetyki nowoczesne i ostateczne ustalenie języka dyskursu nowoczesności/modernizmu    154
      2.22. Henryk Struve: atak na modernizm    157
      2.23. Cezary Jellenta: marność modernizmu    158
      2.24. Zenon Przesmycki: obrona modernizmu    159
      2.25. Jan Bełcikowski: koniec modernizmu    159
      2.26. Miesięcznik Architekt: pluralizacja dyskursu modernizacyjnego    160
      2.27. Edgar Kovàts: urzędowa modernizacja polskiej architektury    166
      2.28. TPPS: konkurencyjny wobec koncepcji stylu zakopiańskiego projekt modernizacji neowernakularnej    169
      2.29. Basler: pierwsza próba nowego dyskursu modernizacyjnego    174
      2.30. Pronaszko – Formiści – Blok – Dźwignia – Praesens: krystalizacja nowego dyskursu nowoczesności    176
      2.31. Chwistek: wizja nowoczesności po modernizmie; Strzemiński: kodyfikacja nowoczesności    178
      2.32. Witkacy: totalne niezainteresowanie architekturą    179
      2.33. Reaktywacja Architekta: dwa dyskursy modernizacyjne: elementarystyczny i dekoracjonistyczny    180
      2.34. Jerzy Warchałowski: kolejna modernizacja architektury i sztuki użytkowej    181
      2.35. BLOK, Praesens, Dźwignia: radykalizacja dyskursu modernizacyjnego    182
      2.36. Szyszko Bohusz: generalna modernizacja polskiej estetyki architektury    185
      2.37. Stefania Zahorska: ostateczne ustalenie języka dyskursu modernizacyjnego    186
      2.38. Michał Sobeski: przeniesienie dyskursu nowoczesności do estetyki uniwersyteckiej    189
      2.39. Niemojewski: petryfikacja dyskursu modernizacyjnego    190
      2.40. Przełom postmodernistyczny w estetyce polskiej    194
  Rozdział II. Estetyka malarstwa    195
    1.Witkiewiczowska estetyka malarstwa przed pierwszym wydaniem Sztuki i krytyki u nas    197
      1.1. Problem cezury w Witkiewiczowskiej estetyce malarstwa    197
      1.2. Wędrowiec: zamierzona pierwsza rewolucja w polskiej estetyce    198
      1.3. „Malarstwo i krytyka u nas”: kulminacyjne wejście w walce o nową estetykę    203
      1.4. Bitwa o Bitwę pod Grunwaldem    211
      1.5. Witkiewiczowski dyskurs estetyczny po „Malarstwie i krytyce u nas”    219
      1.6. Bilans sporu Witkiewicza ze Struvem    235
    2. Witkiewiczowska estetyka malarstwa po opublikowaniu Sztuki i krytyki u nas    237
      2.1. Polscy „monachijczycy” w obronie treści w malarstwie    237
      2.2. Jellenta: argument krytyczny Witkiewicza użyty przeciwko jego estetyce    240
      2.3. Gerson i Jankowski: spór o impresjonizm    242
      2.4. Stanisław Tarnowski: krytyka ambiwalentna    245
      2.5. Ks. Marian Morawski: tropienie sprzeczności niekonsekwencji w myśli Witkiewicza    250
      2.6. Replika Witkiewicza na recenzje Tarnowskiego i Morawskiego    254
      2.7. Sygietyński przeciwko Witkiewiczowi w obronie ich (wedle Sygietyńskiego) wspólnych niegdyś poglądów    259
      2.8. Przesmycki: erystyczna samoidentyfikacja estetyczna    262
      2.9. Wawrzeniecki: frontalny atak na Witkiewicza    263
      2.10. Benedyktowicz: obrona Matejki i krytyka Witkiewicza    265
      2.11. Ostatnie akordy sporu Struvego i Witkiewicza    267
      2.12. Ewolucja estetyki Witkiewicza?    270
      2.13. Potępienie malarstwa współczesnego?    273
      2.14. Niekoherencja estetyki Witkiewicza?    275
      2.15. Witkacy o estetyce ojca    277
  Rozdział III. Estetyka architektury    279
    1. Narodowy historyzm vs. narodowy neowernakularyzm w estetyce architektury    281
      1.1. Początki dyskursu narodowo-patriotycznego w myśli europejskiej    281
      1.2. Początki dyskursu narodowo-patriotycznego w myśli polskiej    283
      1.3. Zróżnicowany sens narodowej formy w architekturze    283
      1.4. Neowernakularyzm jako opozycja wobec historyzmu    286
      1.5. Pluralistyczny historyzm w polskiej myśli metaarchitektonicznej    288
      1.6. Początki dyskursu narodowego: Lucjan Siemieński i Karol Kremer    289
      1.7. Wzniosłe marzenie Norwida    290
      1.8. Bolesław Podczaszyński: rozszerzenie dyskursu metaarchitektonicznego    290
      1.9. Józef Kremer: wtórna krytyka historyzmu    293
      1.10. Kolejne etapy „odkrywania” architektury ludowej: Zejszner, Łapczyński, Kraszewski i Kolberg    293
      1.11. Martynowski i dwie drogi nowej architektury: neoklasycyzm i neowernakularyzm    295
      1.12. Styl szwajcarski, scil. tyrolski, scil. alpejski w Europie Środkowej    296
      1.13. Matuszewski: pierwsza wizja narodowego neogotyku    297
      1.14. Jan Karłowicz: studium lingwistyczno etnograficzne budownictwa ludowego    298
      1.15. Witkiewicza „wejście” w dyskurs metaarchitektoniczny    299
    2. Historia pola dyskursu koncepcji stylu zakopiańskiego    301
      2.1. Inicjalna rola Charlesa Bulsa    301
      2.2. Hipotezy genealogiczne Witkiewicza    303
      2.3. Dwie konkurencyjne koncepcje neowernakularne    304
      2.4. Panegiryk Mèyeta    305
      2.5. Krystalizacja estetyki Witkiewicza    307
      2.6. Dzieła Matlakowskiego: etnograficzne wsparcie estetyki Witkiewicza    309
      2.7. Zasadniczy problem Witkiewicza estetyki architektury: „translacja w mur”    310
      2.8. Konkurencyjna koncepcja estetyczna: styl krajowy w ujęciu Czartoryskiego    311
      2.9. Edgar Kováts: konkurencyjna koncepcja podhalańskiego neowernakularyzmu    314
      2.10. Hipoteza genealogiczna i topos odrodzenia zagubionej tradycji    316
      2.11. Atak na Kovátsawykład swojej estetyki    317
      2.12. Paryskie fiasko i umiarkowany sukces stylu zakopiańskiego    318
      2.13. Architekt i Ekielskiego wejście w dyskurs metaarchitektoniczny    320
      2.14. Zalążek zmiany paradygmatycznej w teorii architektury    322
      2.15. Apologia Witkiewicza przez Eliasza    323
      2.16. Kováts jako prawodawca nowego paradygmatu w architekturze    324
      2.17. Ruskin jako substytut nowego prawodawcy w estetyce architektury Architekta    324
      2.18. Lwowski spór o zakopiańszczyznę    325
      2.19. Estetyka Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana    326
      2.20. Implikacje estetyczne nowych prac etnograficznych    328
      2.21. Ostateczna dogmatyzacja koncepcji stylu zakopiańskiego    331
      2.22. Zmieniający się kontekst estetyczno artystyczny: działalność Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana    338
      2.23. Czesław Jankowski: pierwsza krytyka totalna koncepcji stylu zakopiańskiego    339
      2.24. Dalsza dogmatyzacja koncepcji stylu zakopiańskiego    340
      2.25. Gloger: niekorzystne dla koncepcji stylu zakopiańskiego implikacje badań etnograficznych    341
      2.26. Stanisław Lack: druga totalna krytyka koncepcji stylu zakopiańskiego    342
      2.27. Niekorzystne dla witkiewiczowskiej estetyki konsekwencje dalszej działalności TPSS: początek „stylu dworkowego” i zmodernizowanego neowernakularyzmu    343
      2.28. Hermann Muthesius: przełom paradygmatyczny w estetyce architektury    343
      2.29. Wybrzmiewanie narodowego historyzmu    345
      2.30. Minkiewicz: próba typologii architektury współczesnej    347
      2.31. Ostatni autorski wykład estetyki Witkiewicza    348
      2.32. Gmach Muzeum Tatrzańskiego: niewykorzystana ostatnia sposobność do skonceptualizowania estetyki stylu zakopiańskiego w murze    353
      2.33. Zmiana paradygmatu architektonicznego w praktyce: wystawa Architektura i wnętrza w otoczeniu ogrodowym, Kraków 1912    359
      2.34. Warsztaty Krakowskie: emanacja TPSS    361
    3. Dyskurs stylu zakopiańskiego po Witkiewiczu    363
      3.1. Tatarkiewicz o stylu zakopiańskim    363
      3.2. Odbudowa Polski po polsku    363
      3.3. Chwistek: refutacja stylu zakopiańskiego i poszukiwań stylu narodowego    368
      3.4. L’Exposition des Arts Décoratifs et Industriels Modernes, Paris 1925: największy tryumf polskiej sztuki na arenie międzynarodowej    369
      3.5. Tatarkiewicz: pierwsza próba naukowego badania swoistości polskiej architektury    371
      3.6. Apologia Witkiewicza przez Kosińskiego    373
      3.7. Ostatnia dyskusja na temat witkiewiczowskiej estetyki architektury    374
      3.8. Dopowiedzenie Mączyńskiego    379
      3.9. Koszczyc: apologia stylu zakopiańskiego na Podhalu    381
      3.10. Pawlikowski: umiarkowana obrona estetyki Witkiewicza    382
      3.11. Implikacje teoretyczne ankiety Wierchów    382
      3.12. Pawlikowskiego rekonceptualizacja problemu    383
      3.13. Wesołowski: ostatnia książka wyznawcy estetyki Witkiewicza    386
      3.14. Brzega: pierwsza próba bilansu    391
      3.15. Podhalański neowernakularyzm po wojnie    392
      3.16. Wtórna wernakularyzacja neowernakularyzmu zakopiańskiego i postmodernistyczny neowernakularyzm zakopiański    393
      3.17. Architektoniczne dziedzictwo Witkiewicza    394
      3.18. Pozycja witkiewiczowskiej estetyki w historii dyskursów estetycznych: konkluzje    395
      3.19. Appendix: propozycja konceptualizacji    396
  Uwagi końcowe    399
  Bibliografia    403
  Indeks osób    430
RozwińZwiń
W celu zapewnienia wysokiej jakości świadczonych przez nas usług, nasz portal internetowy wykorzystuje informacje przechowywane w przeglądarce internetowej w formie tzw. „cookies”. Poruszając się po naszej stronie internetowej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas „cookies”. Informacje o przechowywaniu „cookies”, warunkach ich przechowywania i uzyskiwania dostępu do nich znajdują się w Regulaminie.

Nie pokazuj więcej tego powiadomienia